X
تبلیغات
رایتل

روز 431: گذر لگاریتمی ثانیه ها و انگیزه ای که نمی سوزد

شنبه 29 خرداد 1395 ساعت 14:33

باورتان نمی شود که یک قرن منتظر همین امروز بودم! البته یک دو روز دیگر هم بگذرد تمام می شود، ولی به صورت رسمی من امروز آزاد شدم. دوتا امتحان اعصاب خورد کن که روانم را به هم ریخته بود و باید تمام می شد. سومی هم همانی هست که باید در موردش ۱۰-۲۰ تایی کتاب بخوانم و خیلی هاشان هم خوانده م. پس خطر خاصی ندارد برایم... اینکه چطور این دوتا امتحان را گذراندم داستان هایی دارد بس دراز که یک بار خواهم گفت و آیندگان برای هم نقل خواهند کرد، دریانوردان با آرنج تکیه زده به میز چوبی و لیوان بزرگ آبجو به دست از من خواهند گفت و کشاورزان پنبه، حین کار کردن سرودش را بلند بلند خواهند خواند! خلاصه اش که فکر می کنم بد نشد ماجرا. شاید بتوانم معدل ترم قبل را نگه دارم. و در شرایطی مناسب یکمی بهترش هم بکنم.


روز به روز پرداختن به کاری که علاقه ام نیست برایم زجر آور تر می شود. این اصلا خوب نیست. این اخلاق، اخلاق ۴۰ سالگی هست نه الان. خب واقعا توی این سن شاید نیاز باشد به خاطر دانشگاه یا پول یا پیشرفتن برنامه های اصلی، یک زمانی هم دست به یقه بشوم با موضوعی که دوستش ندارم. اینطوری ضربه می خورم. ولی کاری اش نمی توانم بکنم. حسی هست که کم کم از پایین شروع شده و حالا رسیده به گردنم و داردمی آید بالاتر. این امتحان ها را توی این شرایط دادم. امیدوارم فقط برنامه های شخصی ام به یک نتیجه ی زود بازده برسد که با خیال راحت و بدون توجه به سنم دیگر مستقیم بپردازم به چیزی که همیشه برایش برنامه ریزی کرده ام. می دانید... درست است ما گرفتار در عدم قطعیت های خشن و بی رحمی هستیم. عدم قطعیت هایی که نمی گذارند زندگی آنگونه که می خواهیم پیش برود... اما... این عدم قطعیت در جنس آینده ای که می خواهیم بهش برسیم نیست. بلکه در زمان آن هست. تمام این وراجی ها در همین جمله خلاصه می شود که: دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. in other words... می روم که برسم.


امضاء: خزنده ی متخصص امتحانات پایان ترم  

نظرات (2)
پنج‌شنبه 3 تیر 1395 ساعت 00:33
آخیشششششششششششششششششششش ...
تموم شد ... بالاخره ...
دوس دارم یه مدت نا معلومی برم رو حالت استندبای
پاسخ:
به سلامتی! استند بای بهترین گزینه س. استند بای شوید. حتی هایبرنیت
شنبه 29 خرداد 1395 ساعت 15:40
منم یه قرنه منتطر 24 تیر میباشم!
ولی الآن که داره میاد نمیخوام بیاد.
با این توصیفات من هنوز اول راهم .البته بهتره بگم پشت اول راه !
توی این 3 سال و نیمی که شما رو میخونم ، فکر کنم یکی از معدود دفعاتی که واقا درک کردم چی میگید، همین گذر لگاریتمی ثانیه ها باشه.
موفق باشید همیشه.
پاسخ:
موفق باشید ای کنکورخوان
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد