X
تبلیغات
رایتل

روز ۴۵۸: از آنها که می دانی

شنبه 14 اسفند 1395 ساعت 13:37
 می دانی که قبل از هر چیزی یک پاترول دو رنگ نیاز هست. نوک مدادی و نقره ای، دو در باشد بهتر است، شخصی طوری جلوه می کند. بالایش می توانیم یک باربند نصب کنیم شاید که نیاز شد. نیاز هم نشد، بالاخره رخ دارد برای خودش. داد می زند که:«ما اهل سفریم!» درونش را پایه هستی چرم نباشد؟ آخر می چسبد به تن. آدم عرق می کند اصلا زهرمارمان می شود نمی فهمیم کجا رفته بودیم کجا می رویم. روکش بخریم سیاه رنگ. هوم؟ می خورد بهش. ضبط هم که جزو ملزومات هست. اصل playlist که یکی درمیان هست ولی تو چون زورت بیشتر هست سه تا یکی می زنیم. سه تا به انتخاب تو، یکی به انتخاب من.
بعدش هم یک خانه ی گل گلی با همان طرح هایی که همیشه می بینیمشان و به ابر آرزو و رویاپردازی فرو می رویم. من یک گوشه اش را می کنم اتاق کارم، با همان تبصره ی وجود کاناپه. لپ تاپ و مینی پی سی + LED TV و دم و دستگاهشان روی میز، پشت سرم هم ستینگ مخصوص به خودم از یک سرور کوچک قوی، البته صدایش اذیت می کند ها، ولی قول می دهم بعد ساعت ۹ باهایش کار نکنم. مولفه ی ضروری بعدی هم ترکیب کاناپه-تلویزیون-میز هست برای ماراتن های ۲ الی ۹ ساعته ی فیلم و سریال. بقیه اش هرجور که می خواهد باشد، مهم نیست.
می دانم هر روز ۱۰۰ بار توی ذهنت می چرخد که لوکیشن اتفاق افتادن تمام این ضروریجات بالاخره کجاست، و شاید من فقط یکبارش را از تو بشنوم. اینکه قرار است اینجا بدویم یا آنجا یخ بزنیم. ولی به تو قول می دهم که کارهایمان یکی یکی دارد به نتیجه می رسد. لاکپشت وار بودنش شاید ناشی از زور کم من باشد،‌ولی از کمبود اراده نیست. ۲۲ خرداد و آن حرف زدن های چند ساعته را یادت می آید؟ ضربدر ۱۰ اش کن و بچسبان به امروز... به همان اندازه داریم جلو می رویم. گذر زمان همیشه پشت سرش با اسید سوزانده و جلو رفته و بالاخره یک کجا باید این روند را تمام کرد و والسلام، هر کجا که زورمان برسد اتفاق می افتد. قول. از همان ها که می دانی.
امضاء: خزنده ی ماراتن کار  

نظرات (3)
سه‌شنبه 15 فروردین 1396 ساعت 10:12
خانه گل گلی یعنی بازگشت به ویژگی های روانی اصیل.
چهارشنبه 2 فروردین 1396 ساعت 22:34
عزیزم
هر روز و هر روز این پست رو میخونم و غرق لذت میشم. دلم میخواد خیلی چیزا بنویسم. تو خوش قول ترین خزنده همسر دنیا هستی و مطمعنم زودتر از فکر ما به ارزوهامون خواهیم رسید کنار هم.همون ها که هزار بار توی پیاده روی هامون با هم مرورش کردیم.
اونقدر از لحظه لحظه های زندگیم باخبری و با صبوری و مهربونی و ارامش همیشگیت گوش میدی منو که حز شرمندگی حرفی نمیمونه عزیزم.
لخظه لحظه دلتنگ خونه گل گلیمون کنارت هستم
پاسخ:
به نظرسنجی جمعیت خزندگان مقیم کره ی زمین می گم که این اطمینانت از بزرگترین سرمایه های زندگی منه! امید که تا آخرین لحظه هم که مقیم این کره زمین هستیم باقی بمونه

کلید خونه رو بار اول تو بندازدر رو باز کن... ببین در این حد دوستت دارم!
پنج‌شنبه 19 اسفند 1395 ساعت 09:42
سلام
البته که موضوعات مطرح شده به من ارتباطی ندارد ولیکن چون تاریخ 22 خرداد عنوان شد فیل من هم یاد هندوستان کرد!
ایشالا زورتان برسد و اتفاق بیافتد... فاکتور زور اینجا بسیار مهم است.
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد